ฟ้ากว้าง...ทางไกล

วันนี้ไปเข้าห้องน้ำที่เซ็นทรัลมาค่ะ เป็นคนโชคดีเหมือนเช่นเคย ถึงคิวเราปุ๊บ ทิชชู่หมดทันที ให้มันได้อย่างง้าน

เเต่...

เรายังไม่โชคร้ายเกินไปค่ะ มีคุณเเม่บ้านห้องน้ำอยู่ตรงนั้นพอดี เลยดีเลย์ห้องน้ำไว้ท่ามกลางประชาชน เขื่อนใกล้เเตกนับสิบ (จริงๆไม่ถึงหรอกค่ะ...เเหะ เเหะ บวกเพิ่ม หวังจะเติม ความน่าสนใจ)

คือนาทีนั้นคาดไว้ว่าเค้าคงมาเปลี่ยนม้วนทิชชู่ให้ในกล่องใส่ทิชชู่ใสๆ ไว้ใส่ทิชชู่ม้วนโตๆ นึกออกมั้ยคะ ผิดคาด ค่ะ ป้าเเกยื่นทิชชู่มายัดใส่มือเรา เเต่...เราไม่ยอมเเพ้ค่ะ ใช้มุขเดียวกับเวลาผู้โดยสารใช้ให้ยกกระเป๋าใบโตยักษ์ประหนึ่งเเบกหินศักสิทธิ์มาบูชา คือยิ้มโชว์ฟันไร้หินปูน เเล้วผายมือไปที่ห้องน้ำ พร้อมซับไตเติ้ลในใจว่า

"เปลี่ยนให้ด้วยสิป้า" 

ป้าเเกไม่ยอมเเพ้ค่ะ เข้าใจเสียในฟิล์มทันที ย่างเท้าเข้ามาในห้องน้ำ วางทิชชู่ลงบนฝาโถส้วม เเล้วรีบตบเท้าออกไปทันที

เเองเจลล่าทนต่อไปไม่ไหวเเล้วเช่นกันค่ะ...@#$###@%$#...ม่ายหวายเเล้วววววววว

อ้า..

รู้สึกเป็นผู้หญิงโชคดีที่สุดในโลกเลยค่ะ เป็นราชินีทิชชู่ ได้นั่งปุ๋ง ปุ๋ง บนบัลลังก์ มีทิชชู่ม้วนยักษ์ ใหญ่เท่ากล่องคุ้กกี้อาร์เซนอลวางอยู่บนตัก

หืม..รู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน จริง จริง ค่ะ...

เคยหงุดหงิดตลอดเวลาเลยค่ะว่า ใครว้ามันช่างดีไซน์ทิชชู่ในห้องน้ำได้บางจริงๆ เวลาดึงต้องกลั้นใจ ใส่สมาธิ ดึงเเล้วขาดก่อนเวลาอันควรทีไร อยากร้อง ว้า...ออกมาดังๆทุกทีไป เหมือนเล่นเกมส์เเล้วเเพ้ต้องเริ่มเล่นใหม่ด่านเเรกเลย คือต้องควานหาจุดเริ่มต้นของมันใหม่เลย

มาวันนี้ชีวิตเราเปลี่ยนไปค่ะ ฮ่า..ฮ่า..โลกเป็นของเรา เอาซี่มึง!...ขาดซี่..กูกุมชะตามึงไว้ทั้งม้วนเเล้ว อิ อิ สนุกจริงๆค่ะ อยากดึงเล่นทั้งม้วนเลย หรรษามาก

edit @ 3 Nov 2008 22:02:41 by angelaม้าหมุน