ฟ้ากว้าง...ทางไกล

เมื่อวานนี้เป็นอลม่านเดย์ของศูนย์วัฒนธรรมค่ะ มีสุดยอดฝีมือต่างขั้วเวียนมาบรรจบกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ที่จอดรถเต็มจวนจะระเบิด

สุดยอดฝีมือคนเเรก คือ SARAH CHANG....นี่ นี่ คนนี้ค่ะ 

ตามดูได้ที่นี่ค่ะ http://www.youtube.com/watch?v=qOVwokQnV4M

ซาร่าห์เป็น เกาหลีที่เกิดเเละโดตที่อเมริกาค่ะ เล่นไวโอลินตั้งเเต่อายุ 4 ขวบ (ยังโดดหนังยางอยู่ เลยตู) ซาร่าห์ได้รับเลือกให้เข้าเรียนที่ Juilliard School of Music ทันที ซึ่งเป็นโรงเรียนดนตรีรวมสุดยอดฝีมือมาฝึกวิชาปล่อยเเสงกัน เข้ายากมหาโหดเลยค่ะ เเละภายในเวลาไม่ถึงปี ซาร่าห์ก็ได้ร่วมเเสดงกับวงออเคสตราหลายวงใน ฟิลาเดเฟีย เเละ ได้เข้าร่วมงานกับวง New york philhamonic (วงออเคสตราของ นิวยอร์ค...ใครไม่เจ๋งจริง...ไม่มีสิทธิ์ยื่นจมูกเข้าไปเล่นได้เลยค่ะ)

ผลงานเเสดงของซาร่าห์ ชาง ผ่านโปรเเกรมทางทีวี เเละวิทยุกระจายเสียงการเเสดงคอนเสิร์ต เเละผลงานบันทึกเสียงติดอันดับขายดีที่สุดกับ EMI  ทั้งในยุโรป อเมริกาเหนือ เเละตะวันออกไกล

ปี 2006 ซาร่าห์ได้รับยกย่องจากนิตยสาร Newsweek ให้เป็นหนึ่งใน 20 สตรีเเห่งความเป็นผู้นำ

ปี 2005 มหาวิยาลัยเยลได้สลักชื่อ ซาร่าห์ ชาง บนเก้าอี้ตัวหนึ่งใน Sprague Hall เพื่อเป็นเกียรติเเก่เธอ

ปี 2004 เธอได้รับเกียรติร่วมวิ่งคบเพลิงโอลิมปิค ในกรุงนิวยอร์ค

เเละเมื่อคืนนี้ เธอผู้มีประวัติความสามารถยาวนาน พี่เค้าเล่นไวโอลินยังกับมันกลายเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของพี่เค้าไปเเล้ว (ตอนนอนต้องยังเเอบละเมอทำนิ้วยุกยิกอยู่ชัวร์) ก็ได้มาเเสดงที่เมืองไทยเรา

ผู้ชมบ้างก็ใส่ชุดยาว....บ้างก็ผมขาว.....บ้างก็ผมดำ....ชุดเก่า....ชุดผ้าไหม....ฟรีสไตล์...วัยสุขุม..กุมมือกัน..

เยื้องย่าง..ยิ้มพรายทายทักกันตามประสาเเฟนเพลงกลุ่มเล็กที่เห็นหน้ากันเป็นเนืองนิจ....

มีบ้างค่ะ ประเภทได้ตั๋วฟรี หรือมาปรากฏตัวเปล่งรัสมีในงานเพื่อ จะได้ดู "มีคลาส" เเต่สปีชีพวกนี้ดูง่ายค่ะ เพราะมักจะปรบมือในระหว่างท่อนเพลงที่ตามประเพณีเค้าไม่ทำกัน เเละเมื่อสัปหงกจนเมื่อยคอเเล้วก็จะหนีกลับตอนพักครึ่ง...

ตัดกลับมา...

เดินตามพวก เสื้อยืดรัดติ้ว กางเกงยีนส์ขาลีบ เดินมาเป็นเเก๊งด้วยสายตามุ่งมั่น กำตั๋วเเน่นในมือ เพราะกว่าจะได้มายากลำบากมากกกกก (เพราะเป็นexclusive concert...ตั๋วมีน้อย..เฉพาะเเฟนพันธุ์เเท้จริงๆเท่านั้น) ที่จอดรถเต็มตั้งเเต่ 6 โมงค่ะ เพราะขุนพลอัลเตอร์ ยอดฝีมือ 12  ปีอันยาวนาน

พี่ป๊อดดดดดดดดดดด.....โมเดิร์นด็อก ด็อก ด็อก

ไม่ต้องพูดมาก ไม่ต้องสาธยาย "ก่อน" "บุษบา" เเละทิงนองนอยทั้งอัลบัม ประกาศตัวได้ดีกว่าอะไรทั้งหมด

เเละนี่คือการประชันกันของสอง กูรู สองฮอลล์ สองฝั่ง สองกลุ่มคนดู ต่างคนต่างฟัง ต่างคนต่างเล่น ต่างคนต่างกระโดด

เเต่ทั้งหมดเล่นด้วยใจ ถอดวิญญาณออกมาร้องหมดหัวใจ

ผู้ฟังทั้งสองฮอลล์ต่างคนต่างวัย เเต่เราเดินผ่านกันอย่างเงียบๆ สุภาพ เมียงมองเเล้วยิ้มให้กัน

ถึงเราจะเป็นคนโลกข้างๆที่ต่างขั้วกัน

เเต่ศิลปินของพวกเราทั้งคู่ต่างมีใจเดียวกัน

"ใจของคนจริง"